Showing posts with label ပအိုဝ္းအေၾကာင္း. Show all posts
Showing posts with label ပအိုဝ္းအေၾကာင္း. Show all posts

May 13, 2013

အုိ၀္းကုလား မျဖစ္ရေအာင္ ေရႊပအုိ၀္းမ်ား သတိ၀ီရိယ ထားၾကေပေတာ့

ပအုိ၀္းကုလား မျဖစ္ရေအာင္ ေရႊပအုိ၀္းမ်ား သတိ၀ီရိယ ထားၾကေပေတာ့
============================
ေအာက္ကပံုကေတာ့ မြတ္ဆလင္ကုလားေတြ စနစ္တက် ေျမအကြက္ခ်ျပီး ေမာင္ပိုင္သိမ္းဖို႔လုပ္ထားတဲ့ ပံုပါပဲ။

ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ပင္စံုေက်းရြာအနီးနားက 
သမုိင္း၀င္ နမ္းစဲစ္- ဘုရားဆိုတာ ရွိပါတယ္။ 
အဲဒီဘုရား၀င္းမွာလည္း ပင္စံုဆရာေတာ္က 
သာသနိကအေဆာက္အဦးေတြ အခု တည္ေဆာက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီဘုရားရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ေစ်းအနီး အမဲသားေရာင္းတဲ့
မြတ္ဆလင္ကုလားတစ္အိမ္ ရွိပါတယ္။ 
မြတ္ဆလင္ကုလားဟာ လာစတုန္းက 
သူအစၥလာန္ဘာသာ၀င္ မဟုတ္ဘူး၊ အစၥလာန္ဘာသာ၀င္ကေန 
သူ႔ကုိ ပယ္လုိက္ၿပီတဲ့ စသျဖင့္ သနားစရာပံုစံနဲ႔ 
လာေရာက္ေနထုိင္ခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။

အဲဒီကုလားရဲ႕စကားကို ရပ္ရြာလူႀကီးေတြက နားေယာင္ယံုၾကည္မိလုိ႔ 
လက္ခံမိလုိက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မၾကာပါဘူး၊ 
အဲဒီမြတ္ဆလင္ကုလားဟာ အမဲသားေရာင္းလို႔ စီးပြားေရးအဆင္ေျပလာတယ္၊ 
ဒါတင္မက ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသမီးတစ္ေယာက္ကို ယူလုိက္ပါေသးတယ္။ 
ခုအခ်ိန္မွာဆုိရင္ ပအုိ၀္းမနဲ႔ရတဲ့ သားသမီး(၃)ေယာက္ေတာင္ ရွိေနပါၿပီ။
ခုအခ်ိန္မွာ အရင္ကလုိ မဟုတ္ေတာ့ပဲ အစၥလာန္ဘာသာ၀င္အျဖစ္
ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ေနထုိင္တာကို ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ 

အဲဒီကုလားဟာ အင္မတန္လည္တာမုိ႔လုိ႔ 
သူ႔မိန္းမရဲ႕ အေမ ေယာကၡမပအုိ၀္းမေတာင္ 
အစၥလာန္ဘာသာ၀င္ထဲကိုေတာင္ ကူးေျပာင္းသြားပါၿပီ။ 
အဲဒီကုလားနဲ႔ရတဲ့ ပအုိ၀္းမနဲ႔ ေယာကၡမပအုိ၀္းမ အပါအ၀င္ 
ကေလးေတြလည္း မြတ္ဆလင္မိသားစု၀င္ေတြ ျဖစ္သြားၾကပါၿပီ။ 

ဒါတင္မက ကုလားနဲ႔ရတဲ့ ပအို၀္းမက 
သူ႔ေယာကၤ်ား အေဖာ္မိတ္ေဆြကုလားေတြကို 
ရြာက ပအုိ၀္းမေတြနဲ႔ ညားေအာင္ 
ေအာင္သြယ္ေပးေနတယ္လုိ႔လည္း ၾကားသိရပါတယ္။ 
ပအို၀္းမနဲ႔ညားရင္ သူမ်ားေတြ ႏွင္ထုတ္ရဲမွာမဟုတ္ဘူးဆုိတာကို 
မြတ္ကုလားေတြက ယံုၾကည္ေနၾကတယ္။
ေျပာရမယ္ဆုိရင္ ကုလားနဲ႔ရတဲ့ ကေလးေတြဟာ 
ပအုိ၀္းကုလားေတြ ျဖစ္သြားၿပီဆုိတာပါပဲ။ 
အဲဒီကုလားနဲ႔ ရတဲ့ မိသားစုကို ႏွင္ထုတ္ရင္ေတာင္ 
ပအုိ၀္းမနဲ႔ရတဲ့ ကေလးဟာ ကုလားအတြက္ 
အျမတ္ႀကီးတစ္ခု ျဖစ္သြားၿပီလုိ႔ ယူဆရပါတယ္။
အဲဒီကုလားေလးေတြ ဒီလုိသာ အရြယ္ေရာက္လာရင္ 
ဗုဒၶဘာသာပအုိ၀္းမေတြနဲ႔ မညားဘူးလုိ႔ မေျပာႏိုင္ပါဘူး။ 

ေနာက္ၿပီး ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ရဲ႕ ေျမာက္ဘက္ ဆတ္ေသ(ခ်ဳိ႔သီ)ေက်းရြာ
ေစ်းအနီးမွာလည္း မြတ္ဆလင္ကုလားအိမ္(ဆုိင္) (၄)လံုး ရွိေနပါၿပီ။
ေနတာ ၾကာၿပီလုိ႔ ေျပာပါတယ္။
ေရာက္စက ဆတ္ေသေက်းရြာရဲ႕ ထံုးစံအတုိင္း 
သူမ်ားပိုက္ဆံထည့္ရင္ လုိက္ထည့္မယ္၊ သာမႈနာမူရွိရင္လည္း လုိက္လုပ္မယ္ စသျဖင့္ ေျပာၿပီး ေနထိုင္ခြင့္ေတာင္းတာကို အဲဒီဆတ္ေသေက်းရြာလူႀကီးက
ေရွ႕ေနာက္ေထာက္ဆ မသိပဲ လက္ခံထားမိတယ္။
ရြာသားမ်ား သာမႈနာမႈ အလွဴအတန္းေတြေတာ့ လုပ္ပါတယ္၊
ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာစံုစမ္းၾကည့္ေတာ့ 
အဲဒီမြတ္ဆလင္ကုလားေတြဟာ ေသာၾကာေန႔ေရာက္တုိင္း
ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ေပၚက ဗလီေတြမွာ ၀တ္ျပဳေလ့ရွိတာကို သိရွိရပါတယ္။ 
အဲဒီအေၾကာင္းကို ဘယ္သူမွ မေျပာရဲဘူး၊ မႏွင္ထုတ္ရဲဘူး၊ 
ဆတ္ေသေက်းရြာက အဲဒီကုလားေတြကို လက္ခံထားတာဟာ
ေျမြေပြးကိုေဆာင္ထားတာထက္ ဆုိးေနမွန္း မသိၾကဘူး။

လိြဳင္ေကာ္ၿမိဳ႕က မြတ္ဆလင္ကုလားတစ္ေယာက္ဟာလည္း ပေဒါင္သူ(ကယန္းသူ)တစ္ေယာက္နဲ႔ရၿပီး 
ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္ နန္းနိန္းပအုိ၀္းေက်းရြာမွာ 
လာေနၿပီး အရက္ေရာင္း စီးပြားရွာေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ 
အဲဒီရြာမွာ ကုိယ္ပုိင္အိမ္နဲ႔ေတာင္ ျဖစ္ေနၿပီး
ကေလး(၇)ေတာင္ေယာက္ ရွိသြားပါၿပီ။
ပေဒါင္သူ(ကယန္းသူ)ေကာ ကေလး(၇)ေယာက္ေကာ
အားလံုး မြတ္ဆလင္ဘာသာ၀င္ေတြ ျဖစ္သြားၾကပါၿပီ။ 
သူမ်ားေမးရင္ ဟိႏၵဴကုလားလုိ႔ ေျပာေလ့ရွိတယ္။

ဒါ့အျပင္ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္ လံုးပ်ဥ္တုိက္နယ္ ေကာင္မဲုင္းသင္ရြာက 
ဘြဲ႕ရ ပအုိ၀္းသူတစ္ေယာက္ဟာလည္း ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕က 
မြတ္ဆလင္ကုလားတစ္ေယာက္နဲ႔ လုိက္ပါသြားတယ္လုိ႔ နာမည္ႀကီးေနပါတယ္။ 

တီက်စ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ အေနာက္ဖက္က ပအုိ၀္းရြာတစ္ရြာမွာလည္း တပ္ကုန္းရမည္းသင္းဘက္က ႏြားေမာင္းတက္လာတဲ့ 
ကုလားတစ္ေယာက္ဟာ ပအုိ၀္းမနဲ႔ ရေသးတယ္လုိ႔ ၾကားသိရပါတယ္။
ျဖစ္ပံုက ပအုိ၀္းမအဖြားႀကီးအိမ္မွာ လာတည္းခိုတဲ့ 
အဲဒီမြတ္ဆလင္ကုလားဟာ တစ္ေန႔ေတာ့ ေငြထုပ္အမ်ားႀကီးကို
ျပန္ယူမသြားပဲ အိမ္ကပအုိ၀္းမအဖြားႀကီးဆီမွာ အပ္ႏွံထားခဲ့တယ္။ 
ပအုိ၀္းမအဖြားႀကီးက သည္ေလာက္ပုိက္ဆံအမ်ားႀကီးကို
ငါ့ဆီမွာမွ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ အပ္ႏွံထားလုိ႔ပါလား၊
ငါ့ကိုလည္း အဖြား အဖြားနဲ႔ တရုိတေသ ေခၚလို႔ပါလား -
စသျဖင့္ ကုလားကို အထင္ႀကီးေနမိတယ္၊ 

အဲသလုိ ၾကာလာေတာ့ ကုလားနဲ႔ ပအို၀္းမအဖြားႀကီးဟာ
ရင္းႏွီးတဲ့အဆင့္ကို ေရာက္သြားတယ္။
ႏြားေမာင္းလာတုိင္း အဲဒီပအုိ၀္းမအဖြားႀကီးအိမ္မွာပဲ တည္းခုိျဖစ္ေတာ့တယ္။ 
ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အဲဒီကုလားဟာ အဖြားႀကီးရဲ႕ သမီးပ်ဳိကို လက္ထပ္ေတာင္းရမ္းခြင့္ ျပဳလာပါေပေတာ့တယ္။ 
ပအုိ၀္းမအဖြားႀကီးကလည္း ဘာဘာညာညာ ထည့္တြက္မေနေတာ့ဘူး၊
ၾကည္ၾကည္ျဖဴျဖဴနဲ႔ပဲ ခြင့္ျပဳလုိက္တယ္။ 
ကုလားရဲ႕အိမ္ကို ေရာက္သြားမွပဲ 
မြတ္ဆလင္ အစၥလာန္ဘာသာ၀င္မွန္း သိရေတာ့တယ္။ 
ကေလးေတာင္ ရေနၾကၿပီလုိ႔ ေျပာၾကတယ္။
ဒါလည္းပဲ ပအုိ၀္းမ မြတ္ဆလင္ကုလားနဲ႔ ရလုိ႔ 
ကေလးေတြပါ အစၥလာန္ဘာသာ၀င္ထဲ အလုိလုိ ေရာက္သြားတဲ့ အျဖစ္ပါပဲ။

ေနာက္ၿပီး ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ေတာင္ဖက္က
ညိဳးမြဴးေက်ာင္း ဆရာတကာမ်ားက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေဆာက္ဖုိ႔အတြက္
ေငြလုိအပ္တယ္ဆုိၿပီး ေျမေတြကို ေရာင္းလုိက္တာ 
မြတ္ဆလင္ကုလားကို ေရာင္းမိမွန္း မသိၾကဘူး၊ ေနာက္မွ သိၾကတယ္။ 
အားလံုးက ၀ိုင္းကန္႔ကြက္ အေရးဆိုတဲ့အခါ 
အဲဒီကုလားက ေျမအကြက္ေတြ ရုိက္ၿပီး ျပန္ေရာင္းတာ မြတ္ဆလင္ကုလား ေတာ္ေတာ္အက်ဳိးအျမတ္ ရရွိသြားတယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။
ေျမေရာင္းတဲ့အခါ တဆင့္၀ယ္ခုိင္းတာမ်ဳိး မ်ားတဲ့အတြက္ အထူး ဂရုစုိက္မွ ေတာ္ကာက်မွာျဖစ္တယ္။

ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ေတာင္ဖက္က ေနာင္ကားေက်းရြာဆုိတာ 
မသိတဲ့လူ သိပ္မရွိပါဘူး၊ ပအုိ၀္းေဘာလံုးပြဲ က်င္းပတဲ့ ေက်းရြာပါ။
အဲဒီရြာမွာလည္း မြတ္ဆလင္ကုလားတစ္ေယာက္ကို အဲဒီရြာ (P.N.0)လူႀကီးေတြက လက္ခံထားလုိ႔ ဆုိင္ႀကီးဖြင့္ၿပီး ႀကီးပြားေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။
ရြာသူ/သားေတြလည္း အဲဒီကုလားဆုိင္ကို ေတာ္ေတာ္အားေပးၾကတယ္။ 
ကုိယ့္လူမ်ဳိး ကိုယ့္တုိင္းရင္းသားေတြကို
ေျမေတြဘာေတြ သိပ္မေရာင္းပဲနဲ႔ အျမတ္မ်ားမ်ား ေစ်းပုိရတဲ့ တရုတ္ကုလားေတြဆီမွာ ေရာင္းခ်ၾကတာမို႔လုိ႔ မြတ္ဆလင္ကုလားေတြ ေရာက္ရွိေနၾကတာျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ေရႊပအုိ၀္းမ်ား အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ ေနလုိ႔ မရေတာ့ဘူး၊
ပအုိ၀္းေတြ ဘာမွမသိဘူး၊ ဒုိ႔လိမ္သလို ပအုိ၀္းေတြ ယံုၾကည္ၾကတယ္ဆုိတဲ့
အထင္ေသးတဲ့အျမင္ေတြ ကုလားမွာ ရွိေနၾကတယ္။
ပအို၀္းေတြ သေဘာေကာင္းၿပီး ရုိးအတာကို 
အသံုးခ်တဲ့အေနနဲ႔ စီးပြားေရးေတြလာလုပ္၊ 
ပအုိ၀္းမေတြ ယူေနတာကို ေတြ႔ျမင္ေနရပါၿပီ။ 

ရွမ္းျပည္အတြင္း ပအို၀္းတုိင္းရင္းသူသာမက 
တျခားတုိင္းရင္းသူေတြကုိလည္း လက္ထပ္ယူေနၾကတာကို
ေတြ႕ျမင္ေနၾကရတယ္။
ကုလားေတြ ေျခကုပ္ယူထားရင္ မလြယ္ေတာ့ဘူး၊
ဒါေၾကာင့္ ဒီလုိအျဖစ္မ်ဳိး မျဖစ္ေအာင္ ကုလားေတြကုိ လက္မခံဖုိ႔၊
ေစ်းပိုေပးလည္း ေျမေတြကို မေရာင္းေပးဖို႔၊ 
သူတို႔ေစ်းေရာင္းရင္ အေျပာဘယ္လုိခ်ဳိခ်ဳိ လံုး၀ မ၀ယ္ယူဖို႔ 
အထူးလုိအပ္ပါတယ္။
ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ ကုလားနဲ႔ လံုး၀ မပတ္သက္တာ 
အေကာင္းဆံုးပဲျဖစ္တယ္။ သနားတဲ့အထဲမွာ 
ကုလားကို လံုး၀ မသနားတာ စိတ္အခ်ရဆံုးပဲ။ 

သိသင့္သေလာက္လည္း သိထားၾကၿပီ။ 
ဒီအေျခအေနအရဆုိရင္ ေလွ်ာ့တြက္လို႔ မရေတာ့ပါဘူး၊ 
မြတ္ဆလင္ကုလားေတြ တစ္ေယာက္ကေန ႏွစ္ေယာက္၊ 
တစ္အိမ္ကေန ႏွစ္အိမ္၊ တစ္ရြာကေန ႏွစ္ရြာစသျဖင့္
ပအုိ၀္းေဒသမွာ နယ္ခ်ဲ႕လာမွာကေတာ့ က်ိန္းေသေနပါၿပီ။

လက္လွမ္းမီရာ အမ်ားဆံုးေတြ႕တာကေတာ့ 
ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္က ဘန္းယဥ္၊ ေနာင္မြန္(ေနာင္ဗြဥ္)၊ 
တီက်စ္၊ ပင္ေလာင္း၊ ေအာင္ပန္းၿမိဳ႕ေပၚဘက္မွာ 
ကုလားေတြကို အေတြ႕မ်ားပါတယ္။

ကုလားမ်ားရဲ႕အႏၱရာယ္က ေရႊပအုိ၀္းမ်ားကို လက္ယပ္ဖိတ္ေခၚေနၿပီျဖစ္တယ္။
ကုလားဆုိရင္ လံုး၀လက္မထပ္၊ အမ်ဳိးကို သိပ္ေစာင့္စည္းလြန္းတဲ့
ရခုိင္တုိင္းရင္းသားေတြေတာင္မွ မြတ္ဆလင္ကုလားရဲ႕ 
ရန္ကို မခံႏိုင္ရွာဘူး၊ အဆံုးရွဳံးႀကီးမားစြာ ရင္ဆုိင္ခဲ့ရတယ္၊
ေရႊပအုိ၀္းမ်ားဆုိရင္ ဘယ္လုိလုပ္မွာလဲ။ 
တဖက္သားအေပၚ သေဘာေကာင္းလြန္း၊ အားနာလြန္း၊ သနားလြန္းတာနဲ႔ ကုလားရဲ႕ျမဴဆြယ္မႈေအာက္မွာ ခံရဖုိ႔ကိန္းရွိႏိုင္ပါတယ္။

မြတ္ဆလင္ (၇၈၆)ကုလားေတြကုိ ေရႊပအုိ၀္းမ်ား သတိ၀ိရိယနဲ႔
ေစာင့္ၾကည့္ေနဖုိ႔ သင့္ေနပါၿပီ။ 
တစ္ရြာနဲ႔ တစ္ရြာ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး၊ မြတ္ဆလင္ကုလားနဲ႔ပတ္သက္လို႔ ပညာေပးဗဟုသုတလုပ္ငန္းေတြလည္း 
အရွိန္အဟုန္လုပ္ဖုိ႔ သင့္ေနပါၿပီ။ 
အထူးသျဖင့္ အမ်ဳိးသမီးေတြကို နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ လူမ်ဳိးႏြယ္မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ ေစာင့္စည္းတတ္ၾကဖုိ႔ အဓိကထား ေဟာၾကားျပသေပးရမွာျဖစ္တယ္။ 
ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈသင္တန္းေတြဖြင့္ၿပီး 
လူငယ္ေတြရဲ႕ စိတ္ႏွလံုးထဲေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ခ်သြန္သင္ေပးရမွာျဖစ္တယ္။ 
ရပ္ရြာဦးေခါင္း ေထရ္ရွင္ေလာင္းမ်ားဘက္လည္း ကိုယ့္ဒကာေတြအေပၚ 
ၾသဇာသက္ေရာက္တာမုိ႔လို႔ မ်ားမ်ား ေဟာေျပာေပးမွ ေတာ္ကာက်မွာျဖစ္တယ္။

အခုလုိ ကုိယ့္ဖက္က ခံရတဲ့အေၾကာင္းကို တင္ျပတာဟာ
ကုလားကို မုန္းတီးရန္ရွာတာလည္း မဟုတ္သလုိ 
ကုိယ့္လူမ်ဳိးကိုလည္း အထင္ေသးတာလည္း မဟုတ္ဘူး၊
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မြတ္ဆလင္ဦးေရ မတုိးပြားေအာင္
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ မြတ္ဆလင္ကုလားနဲ႔ လက္မထပ္ရ
စတဲ့ဥပေဒနဲ႔ ကန္႔သတ္ထိန္းခ်ဳပ္ ထုတ္ျပန္ထားတာမ်ဳိး မရွိသေရြ႕
ကုလားေတြရန္ကုိ အၿမဲတေစ စုိးရိမ္ေနရမွာပါ။

လူ႔အခြင့္အေရးေတြ၊ အတူယွဥ္တြဲေနႏိုင္ဖို႔ဆုိတာ 
မြတ္ဆလင္ကုလားကို မ်က္ႏွာသာအခြင့္အေရးေပးသလုိ ျဖစ္ေနတယ္။
ႏိုင္ငံတကာမွာ ၾကားေကာင္းေအာင္ ေအာ္ဟစ္ေနတာျဖစ္တယ္။
ဘာမွ ဂရုစို္က္ေနဖို႔မလုိဘူး။ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာ 
အခ်ဳပ္အျခာအာဏာ ႏိုင္ငံ့လံုၿခံဳေရးကိုပဲ ထည့္တြက္ရမွာျဖစ္တယ္။
ကုိယ့္လူမ်ဳိးတုိင္းရင္းသားေတြ ဒုကၡေရာက္ရင္ 
ဘယ္သူမွ လာကယ္မွမဟုတ္ဘူး၊ ေစာင့္ေရွာက္မွာ မဟုတ္ဘူး။
ကုိယ့္ဗုဒၶဘာသာ ပအုိ၀္းမ်ဳိးႏြယ္ မေပ်ာက္ပ်က္ေအာင္ 
ကိုယ့္လူမ်ဳိးကပဲ ျပန္ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရမွာျဖစ္တယ္။

မြတ္ဆလင္ကုလားရန္ကေန ကာကြယ္ဖို႔အတြက္ 
ရခုိင္တုိင္းရင္းသားမ်ားကဲ့သို႔ ႏိုးၾကားတက္ၾကြစြာ
ကာကြယ္လႈပ္ရွားမွ ရေတာ့မွာျဖစ္တယ္။
ဒါေၾကာင့္မုိ႔ ေရႊပအို၀္းမ်ား အားလံုးမွာ တာ၀န္ရွိသလုိ၊ 
သတိ၀ီရိယနဲ႔ ေနထုိင္ၾကဖို႔ လုိအပ္ေနၿပီျဖစ္ေၾကာင္း တင္ျပလုိက္ရပါတယ္။
ေအာက္ကပံုကေတာ့ မြတ္ဆလင္ကုလားေတြ စနစ္တက် ေျမအကြက္ခ်ျပီး ေမာင္ပိုင္သိမ္းဖို႔လုပ္ထားတဲ့ ပံုပါပဲ။

ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္၊ ပင္စံုေက်းရြာအနီးနားက
သမုိင္း၀င္ နမ္းစဲစ္- ဘုရားဆိုတာ ရွိပါတယ္။
အဲဒီဘုရား၀င္းမွာလည္း ပင္စံုဆရာေတာ္က
သာသနိကအေဆာက္အဦးေတြ အခု တည္ေဆာက္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီဘုရားရဲ႕ အေရွ႕ဘက္ ေစ်းအနီး အမဲသားေရာင္းတဲ့
မြတ္ဆလင္ကုလားတစ္အိမ္ ရွိပါတယ္။
မြတ္ဆလင္ကုလားဟာ လာစတုန္းက
သူအစၥလာန္ဘာသာ၀င္ မဟုတ္ဘူး၊ အစၥလာန္ဘာသာ၀င္ကေန
သူ႔ကုိ ပယ္လုိက္ၿပီတဲ့ စသျဖင့္ သနားစရာပံုစံနဲ႔
လာေရာက္ေနထုိင္ခြင့္ေတာင္းခဲ့ပါတယ္။

May 8, 2013

ဒီမိုပအို၀္းလူငယ္အဖြဲ႕

ဒီမိုပအို၀္းလူငယ္အဖြဲ႕မွ ဦးစီး၍ လူ႕ဂုဏ္သိကၡာျမင့္တင္ေရးသင္တန္းကို ေမလ ၁ ရက္ေန႕ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပုိင္း၊ ဟုိပံုးၿမိဳ႕နယ္၊ ေက်ာက္တန္းေက်းရြာအုပ္စု နမ္းဟူးဘုန္ႀကီးေက်ာင္း၌ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

ယင္းသင္တန္းအား သင္တန္းသားစုစုေပါင္း တစ္ရာေက်ာ္ခန္႔ တက္ေရာက္ေလ့လာၿပီး သင္တန္းဖြင့္လွစ္ပြဲးအခန္းအနားမွာ နမ္းဟူးေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦး၀ါယာမ ၾသ၀ါဒခံစကား မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။

“ဒီမိုကေရစီထြန္းကားႏိုင္ေရး အရပ္ဖက္လူ႕အဖြဲ႕စည္း မ်ားမ်ားလိုတယ္။ ေခတ္စနစ္ နားမလည္ေသာ ရြာသားမ်ားကို ေရႊႏုတ္ခမ္းေမြးရွိေသာ ပညာတတ္လူငယ္ပါးစပ္ႏွင့္ ဖြင့္ေပးရန္လိုအပ္တယ္၊ ဒါမွလူ႕အခြင့္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီသေဘာတရားကို သိႏိုင္မယ္” ဟု နမ္းဟူးဆရာေတာ္ ဦး၀ါယာမက ျမြတ္ၾကားခဲ့သည္။

လူ႕ဂုဏ္သိကၡာျမင့္တင္ေရးသင္တန္းကို အဓိကဒီမိုကေရစီ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္းႏွင့္ လူ႕အခြင့္ေရးမ်ား သင္ၾကားၿပီး စစ္အာဏာရွင္လက္ထက္ကရွိေသာ အေၾကာက္တရားမ်ား ပေပ်ာက္ေအာင္၊ မတရားအႏိုင္က်င့္ခံေနရမႈ ေလွ်ာနည္းေအာင္၊ လြတ္လပ္ျခင္းတေဘာတရား၊ အခြန္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီးမ်ား ပါ၀င္ေၾကာင္း သိရသည္။

“ေခတ္ေျပာင္စနစ္ ေျပာင္းေနၿပီးျဖစ္သည့္အတြက္ သတၱိရွိရွိ ရဲရဲ၀ံ့၀ံ့ေျပာဆိုၾကပါ” ဟူေသာ ျပည္သူ႕ လြတ္ေတာ္ဥကၠဌ သူရဦးေရႊမန္းစကားကို ဥပမာေပးၿပီး စနစ္အေျပာင္းအလည္းကာလတြင္ ျပည္သူမ်ားသတၱိရွိဖို႔၊ အေၾကာက္တရားကင္းဖို႔လိုေၾကာင္း သင္တန္းဆရာ ခြန္ခမ္းေကာင္က တိုက္တြန္းလိုက္သည္။

က်ာက္တန္းနမ္းဟူးသင္တန္းကို ၃ ရက္က်င္းပၿပီး သင္တန္းေနာက္ဆံုးေန႔တြင္ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္ နမး္ၾသရြာမွ ဆရာမနန္းခ်ိဳခမ္းက ဘာသာေရးျပႆနာအေၾကာင္း တင္ျပေဆြးေႏြးခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

၎မွာ ဆီဆိုင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္းရွိ ရပ္ရြာေဒသမ်ားသည္ မိတၳိလာအေရးခင္ျဖစ္ၿပီး ဘာသာေရးျပႆနာ စိုးရိမ္ေနရၿပီး၊ တစ္ခ်ိဳ႕ေက်းရြာမ်ားတြင္ ေသာက္ေရကန္ထဲ (သို႕မဟုတ္) အစားအစာမ်ားတြင္ အသက္တိုေဆးႏွင့္ လူမ်ိဳးတုန္းေဆးမ်ား ခပ္ထည့္ေနသည့္ေကာလာဟလ သတင္းမ်ားၾကားသိေနရေၾကာင္း ဆိုသည္။

ယင္းအေျခအေနေၾကာင့္ ယခုတြင္ ရြာတိုင္းမွာ ရြာေစာင့္ထားၿပီး လံုၿခံဳေရး ထားေနရေၾကာင္း၊ ကၽြန္မတို႕ေဒသတြင္လည္း ေရာက္မလာႏိုင္ဘူးလို႕ ေျပာမရေၾကာင္း၊ သတိရွိဖို႔လိုေၾကာင္း သင္တန္းသားမ်ားကို သတိေပးသြားခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။

သင္တန္းတြင္ ဟုိပံုးၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ နမ္းဟူးရြာ၊ ထီဖူးရြာ၊ လံုမွီရြာ၊ ေနာင္ကုန္းရြာ၊ ပူးတန္ရြာ စသည့္ ေက်းရြားေပါင္း ငါးရြာမွ သင္တန္းသားမ်ား ပါ၀င္တက္ေရာက္သင္ယူေလ့လာခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
Photo

April 27, 2013

ပင္ေလာင္းၿမိဳ႔နယ္ ေကာင္ထုိ-ထီယြန္းရြာက ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ေလာင္းပြဲ

ပင္ေလာင္းႀးၿမိဳ႕နယ္၊ ေျမာက္ထီဗြာေက်းရြာအုပ္စု၊
ေကာင္ထုိ-ထီယြန္း ေက်ာင္းေရစက္ခ် အလွဴေတာ္မဂၤလာနဲ႔
...
ပအုိ၀္းရုိးရာ ရွင္ျပဳ ရဟန္းခံအလွဴေတာ္မဂၤလာပြဲ
(၂၇-၄-၂၀၁၃) စေနေန႔ ယေန႔ဟာ ေနာက္ဆံုးေန႔ တရားနာေရစက္ခ်ပြဲေန႔ျဖစ္တယ္။

ဧည့္ခံတဲ့ေန႔တုန္းက ပရိသတ္ေတြ ရွင္တကာအိမ္ေတြမွာ
လာၿပီး ကုသိုလ္၀င္ၾကတာ မ်ားေပမယ့္
ဒီေန႔အဖို႔မွာေတာ့ ရွင္ေလာင္းလွည့္နဲ႔ ပြဲ၀င္ၾကတာကို ၾကည့္ရႈခ်င္လုိ႔
လာၾကတာက မ်ားပါတယ္။ ပရိသတ္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားၿပီး စည္ကားသလို
တခ်ဳိ႔ေနရာေတြမယ္ ဖုန္ကလည္း ထူသလား မေမးပါနဲ႔။

ရွင္အပါး (၃၆၇)ပါး ရွိၿပီး၊ ရဟန္းခံ (၁၀)ပါး၊ မ႑ပ္စုက (၉)မ႑ပ္ရွိတယ္လုိ႔ သိရတယ္။
ပင့္ေက်ာင္း (၃၅)ေက်ာင္း၊ သံဃာ (၈၈)ပါး ၾကြေတာ္မူၿပီး
ကုသုိလ္၀င္ေငြ စုစုေပါင္း (၄၈)သိန္းနီးပါးေလာက္ ရရွိတယ္လုိ႔ ၾကားသိရပါတယ္။

ရွင္ျပဳဖုိ႔ ေက်ာင္းသုိ႔ တန္းစီလွည့္လာတာ ၁၂နာရီကေန ၃နာရီအထိ ၾကာၿမင့္ပါတယ္။
ပြဲလာသူေတြအဖို႔ ရွင္ေလာင္းလွည့္ၾကည့္ရတာ တန္တယ္လို႔ ဆိုရမွာျဖစ္တယ္။
ဒါေပမယ့္ ရွင္ေလာင္းနဲ႔ ရွင္ေလာင္းထိန္းေတြ ေနပူထဲမွာ အၾကာႀကီးရပ္ရလုိ႔
နဲနဲေတာ့ ပင္ပန္းၾကမွာျဖစ္တယ္။

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စုေပါင္းရွင္ျပဳပြဲႀကီး မလုပ္တာ ၾကာၿပီျဖစ္တဲ့
ေကာင္ထုိထီယြန္း ပြဲတကာမ်ားအေနနဲ႔ေတာ့
အားရပါးရရွိလွတဲ့ ကုသိုလ္အမွ် ေခၚသံနဲ႔အတူ အၿပံဳးကုိယ္စီ
၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ျဖစ္ေနၾကတာကို အထင္းသား ေတြ႔ျမင္ေနရပါတယ္။

သေဗၺသတၱာ သတၱ၀ါအနႏၱ
ကုသုိလ္အမွ် ကုသုိလ္အမွ် ကုသိုလ္အမွ်
ယံလညီညီ လတြာတြာ၀င္ေနာ ဖူးေ၀းသီးယာၾသ။

စာမႈ ႏွစ္ခုနဲ႔ ပအို၀္းစာေပ ဘယ္လဲ”



လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳး၏ အသက္ကာ စာေပျဖစ္သလို စာေပတိုးတက္မွ လူမ်ိဳးတိုးတက္ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ စာေပသည္ အလင္းေရာင္ကိုေဆာင္သလို ညီညႊတ္မႈႏွင့္ အျပန္အလွန္ ဆက္ႏြယ္ေပါင္းကူးမႈကိုပါ ေဖာ္ေဆာင္ေစပါသည္။ ထို႔အတူ ပအို၀္းအမ်ိဳးသားတို႔၏ စာေပကာ ပအို၀္းစာျဖစ္သလို၊ ပအို၀္းစာသင္ၾကားေရး၊ ပအို၀္းစကား ေျပာဆို ေရးကို အင္တိုက္အားတိုက္ လုပ္ေဆာင္မွသာ ပအို၀္းစာေပထြန္းကားလာမွာ ျဖစ္ပါသည္။ ပအို၀္းစာတ...က္ ေျမာက္သင္ၾကားျခင္းျဖင့္ ေတာင္ေပၚ၊ ေျမျပန္႔ ပအို၀္းအခ်င္းခ်င္း ဂီတ၊ ဓေလ့၊ အျမင္ခ်င္း ဆက္ႏြယ္ေပါင္းကူး ႏိုင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ပအို၀္းလူငယ္လူရြယ္မ်ားလည္း အက်ိဳးရွိလာမွာျဖစ္သလို ယဥ္ေက်းမႈ၊ စာေပ ထိန္းသိမ္းေရး အတြက္ပါ တာ၀န္တရပ္၊ တြန္းအားတရပ္လို အနာဂတ္အတြက္ ျဖစ္လာေစမွာပါ။

April 25, 2013

ဟိုပံုးၿမိဳ႕ ေနာင္ေတာင္း - ဗုဒၶဘာသာသင္တန္း

ဟိုပံုးၿမိဳ႕ ေနာင္ေတာင္း - ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္စြမ္းရည္ျမႇင့္သင္တန္းသို႔
တက္ေရာက္ၾကတဲ့ ပင္ေလာင္း/ေနာင္တရားနယ္၊ စႏၱားခမ္း သင္တန္းသား/သူမ်ား
====================================

ဟုိပံုးၿမိဳ႕၊ ေနာင္ေတာင္းပရဟိတတပ္ဦးေက်ာင္းမွာ ဖြင့္လွစ္တဲ့
ဗုဒၶဘာသာ လူငယ္စြမ္းရည္ျမႇင့္သင္တန္းကုိ ပင္ေလာင္း/ေနာင္တရားၿမိဳ႕နယ္၊
စႏၱားခမ္းရွိ သင္တန္းသား/သူမ်ား စုစုေပါင္း( ၁၁၁ )ဦး
တက္ေရာက္ခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

သင္တန္း/သူေတြဟာ (၂၄-၄-၂၀၁၃)ေန႔ညမွာေတာ့
ေနာင္တရားစာသင္တုိက္မွာ အားလံုးစုရပ္အျဖစ္ ညအိပ္တည္းၾကပါတယ္။
အဲဒီညမွာလည္း ေနာင္တရားတုိက္အုပ္ဆရာေတာ္ ဦးေတဇနိယစတဲ့ သံဃာေတာ္ေတြကို
ကန္ေတာ့ၾကၿပီး ၾသ၀ါဒအနည္းငယ္ ခံယူၾကပါေသးတယ္၊
အားေပးစကားနဲ႔ စည္းကမ္းလုိက္နာၾကဖို႔ က်န္းမာေရးဂရုစုိက္ဖို႔အေၾကာင္း
အထူးမွာၾကားတာကို ၾကားသိရပါတယ္။
ဆက္လက္ၿပီး အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈနဲ႔ စည္းလံုးညီညြတ္မႈရွိေအာင္
ရြာအုပ္စုအလုိက္ တစ္စုကို ကိုယ္စားအေနနဲ႔ တစ္ဦးခ်င္းစီ
ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး မိတ္ဆက္စကား အသီးသီး ေျပာၾကပါေသးတယ္။

April 24, 2013

ဘယ္ပအုိ၀္းစာကို သင္ယူရမွာလဲ - - - ?

ယခုအခ်ိန္ခါမွာ ႏိုင္ငံေတာ္အစုိးရက တုိင္းရင္းသားအခြင့္အေရးေတြကို
ေပးလာၿပီျဖစ္တယ္။
... ပအုိ၀္းစာေတာင္မွ အစုိးရအတန္းေက်ာင္း မူလတန္းအဆင့္မွာ
သင္ယူဖုိ႔ ခြင့္ျပဳလာၿပီျဖစ္တယ္။
(၂၃-၄-၂၀၁၃)ေန႔ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၊ ထီသိမ္ေက်ာင္းမွာ သင္တန္းနည္းျပဆရာကို
တၿမိဳ႕နယ္လွ်င္ (၄)ဦးစီ ေခၚၿပီး၊ ဆရာျဖစ္သင္တန္းကို စတင္ ပို႔ခ်ေနၿပီလုိ႔ သိရပါတယ္။

မၾကာမီ အဲဒီ(၄)ဦးက ကုိယ့္နယ္ေဒသကို ျပန္ေရာက္တဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းပဲ အတန္းေက်ာင္း(၁)ေက်ာင္းလွ်င္ (၂)ဦးက်
ဆင့္ပြားသင္တန္းအျဖစ္ သင္တန္းသား/သူ ရာခ်ီေလာက္ကို ဆရာျဖစ္သင္တန္း ျပန္လည္ပို႔ခ်မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

April 22, 2013

စခဲုင္းေက်ာင္းသိမ္ေတာ္ေရစက္ခ် အလွဴမဂၤလာပြဲ

သိမ္ေက်ာင္းေတာ္ေရစက္ခ် အလွဴမဂၤလာပြဲ၊ ရွင္ျပဳပြဲ၊ ရွင္ေလာင္းပြဲႏွင့္ စခဲေက်ာင္းတိုက္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၱ ကၠုႏၵာဝုဒ သက္ေတာ္ (၅၂) ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ပြဲေတာ္ကို ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ေနာင္ေလေက်းရြာအုပ္စု၊ စခဲေက်ာင္းတိုက္တြင္ ဧၿပီလ ၁၉ ရက္မွ ၂၁ ရက္ထိ စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပေၾကာင္း သိရသည္။

စခဲေက်ာင္းတကာ ရြာေပါင္း (၇) ရြာ အိမ္ေျခ (၂၀၀) ရွိေၾကာင္း၊ ရွင္ေလာင္း ၂၆ ပါး၊ ရဟန္းေလာင္း ၅ပါး၊ ရိုးရိုးရွင္ျပဳ ၂၇ ပါး ႏွင့္ သိကၡာထပ္သံဃာ စုစုေပါင္း ၆၂ ပါးရွိေၾကာင္း သိရသည္။ ရွင္ျပဳပြဲကို က်င့္ပရျခင္းမွာ ဗုဒၶယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၊ သာသနာထြန္းကားေအာင္၊ ေရရွည္တည္တံ့ခိုင္ၿမဲေအာင္ႏွင့္ ဗုဒၶသာသနာကို ထိန္းသမ္းေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ရန္ ရည္ညြန္းၿပီး ရွင္ျပဳေပးရျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဆုိသည္။
...

April 19, 2013

ေဗာင္း (သုိ႔မဟုတ္) နိန္းေရႊဖီတုိ႔ ထြက္ရာေျမ

 ေဗာင္းအရပ္သို႔ မေရာက္ျဖစ္တာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။
ဒါေပမယ့္ သည္ႏွစ္မွာေတာ့ ဇာတိရပ္-ေနာင္တရားမွာ သႀကၤန္က်တာမုိ႔လုိ႔
ေဗာင္းေက်ာင္းကို ဆရာကန္ေတာ့ျဖစ္ခဲ့တယ္။
ေဗာင္းဟာ အရင္ကလုိ မဟုတ္ေတာ့ပဲ
တမူထူးျခားစြာ တုိးတက္ေနတဲ့ ေဗာင္းျဖစ္ေနတာကို
အံ့ၾသစြာ ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။

ေဗာင္းရြာခံပုဂၢိဳလ္နဲ႔ စကားစပ္မိလုိ႔
ေဗာင္းနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ စိတ္၀င္စားစရာ အနည္းငယ္ကို
ဗဟုသုတအျဖစ္ သိရွိခြင့္ရခဲ့တယ္။

တကယ္ေတာ့ ေဗာင္းေက်ာင္းတုိက္ဟာ
ေနာင္တရားၿမိဳ႕ကေန အေရွ႕ဖက္ကို ထီရီးေဗာင္းလမ္းအတုိင္း
(ေနာင္တရား= ေကာင္နာ(နဂါးပတ္)=ပင္ခါး= ထီရီး=ထီရီးတယန္= ေဗာင္းေက်ာင္း)သုိ႔
ကား/ဆုိင္ကယ္ေတြနဲ႔ ၄၅မိနစ္ေလာက္ သြားရပါတယ္။

April 15, 2013

PNO အဖြဲ႕ သိမ္းယူေသာေျမႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဒုတိယအႀကိမ္ ညိွႏိုင္းေဆြးေႏြး

ေတာင္ႀကီး (ေတာင္ႀကီးတုိင္းမ္) ။ ။ ဧက ၇၀၀ ေက်ာ္ အသိမ္းခံရေသာေျမယာမ်ား ျပန္လည္ရရွိရန္ PNO လူႀကီး၊ ၿမိဳ႕နယ္အေထြေထြ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးႏွင့္ ေျမသိမ္းခံရေသာ ေတာင္သူတို႔ မတ္ခ်္လ ၃ ရက္၌ နားေဘာင္ PNO ရံုးတြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ညိွႏိုင္းေဆြးေႏြးခဲ႔ေၾကာင္း သိရသည္။

“ကၽြန္ေတာ့္အေနႏွင့္ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္းေဆြးေႏြးေစခ်င္တယ္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ တစ္ဦးမွာ ေမတၱာ၊ တစ္ဦးမွာေစတနာ အခ်င္းခ်င္းေပးမည့္သူနဲ႔ ေတာင္းဆိုမည့္သူ မွ်မွ်တတျဖစ္ေအာင္၊ ေျပလည္ေအာင္ ေဆြးေႏြးၾက၊ ဘယ္လိုနည္းႏွင့္ ေျပလည္ေျပလည္၊ ေျပလည္ျခင္းကိုလက္ခံမည္”
ဟု ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕ ၿမိဳ႕နယ္အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ဦးေဇာ္ျမင့္သိန္းက ေျပာသည္။

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို PNO (Pa-Oh National Organization) လူႀကီးအေနႏွင့္မျမင္နဲ႔၊ ပအိုဝ္းလူမ်ိဳး လိုျမင္၊ ဘယ္ရြာသားေတြဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္းမျမင္ဘူး၊ အားလံုးပအိုဝ္းေတြပဲ၊ အဲေတာ့ မေျပလည္တဲ့ ျပႆနာႏွစ္ခုၾကားကို အဆင္ေျပေသာနည္းလမ္းႏွင့္ အေျဖရွာရမည္”
ဟု PNO လူႀကီး ဦးခြန္လာက ေျပာသည္။

ပအုိ၀္းနယ္အသီးသီးရွိ ပအုိ၀္းဆရာ-ဆရာမမ်ားကို မြမ္းမံသင္တန္းေပးဖုိ႔ ေခၚယူျခင္း

ပအုိ၀္းနယ္အသီးသီးရွိ ပအုိ၀္းဆရာ-ဆရာမမ်ားကို မြမ္းမံသင္တန္းေပးဖုိ႔ ေခၚယူျခင္း
----------------------------------------------------------------------------------

၂၀၁၃-၂၀၁၄ခု ပညာသင္ႏွစ္ ပအုိ၀္းေဒသ အစုိးရအတန္းေက်ာင္းမ်ားမွာ ပအုိ၀္းဘာသာကို ျဖည့္စြက္ျပ႒ာန္းခြင့္နဲ႔ သင္ၾကားခြင့္အား ႏိုင္ငံေတာ္က 
တရား၀င္ ခြင့္ျပဳထားၿပီးျဖစ္သည္။
သုိ႔ျဖစ္၍ ပအုိ၀္းနယ္ေဒသ တစ္ၿမိဳ႕နယ္လွ်င္ (၄)ဦးႏႈန္းျဖင့္  မြမ္းမံသင္တန္းတက္ရန္ 
 ပီအဲန္အိုက တရား၀င္ ေခၚယူလုိက္ၿပီျဖစ္သည္။
သင္တန္းတက္မည့္ ဆရာ/မျဖစ္ခြင့္ရွိသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို က်ား/မမခြဲျခား ဘြဲ႕ရၿပီး (သုိ႔မဟုတ္) တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ (သို႔မဟုတ္) ပထမလတ္တန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားေလသည္။ 
၁၃၇၅-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလဆန္း(၁၃)ရက္၊ (၂၃-၄-၂၀၁၃) အဂၤါေန႕တြင္ သင္တန္းပို႔ခ်ရန္ဌာနျဖစ္သည့္  ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၊ ထီသိမ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသုိ႔ သြားေရာက္ရမည္ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ထီသိမ္ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းကို မသိလွ်င္ ပီအဲန္အိုဗဟုိရံုးခ်ဳပ္၌ လာေရာက္စုရံုးၾကပါ၊
ဒါ့အျပင္ သင္တန္းသားမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတုိ႔၏ ေခါင္းအံုးေစာင္ျခင္ေထာင္နဲ႔ ရုိးရာပအုိ၀္း၀တ္စံုကိုပါ တပါတည္း ယူလာပါရန္လည္း အေသးစိတ္ ညြန္ၾကားေဖာ္ျပထားသည္ကို သိရွိရပါသည္။

တိုင္းရင္းသားမ်ား မိမိတို႔၏စာေပကို မိမိတုိ႔နယ္ေဒသတြင္ သင္ၾကားေပးမႈနဲ႔ ပတ္သက္၍
ႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုဥပေဒအတုိင္း - 
၁။ စာသင္ေက်ာင္း(၁)ေက်ာင္းလွ်င္ ပအုိ၀္းဆရာ/မ (၂)ဦးက် ေမြးထုတ္ေပးသြားရမည္။
၂။ ဆရာ/မမ်ား၏ ပညာအရည္အခ်င္းမွာ ဘြဲ႔ရၿပီး (သုိ႔) တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ (သုိ႔)        ပထမလတ္တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္။
၃။ သင္တန္းရက္ကာလမွာ ၁၃၇၅-ခုႏွစ္၊ တန္ခူူးလျပည့္ေက်ာ္(၈)ရက္ (၃-၅-၂၀၁၃) မွ ကဆုန္လဆန္း(၁)ရက္ (၁၀-၄-၂၀၁၃)ေန႔အထိ ျဖစ္သည္။
၄။ သင္တန္းေနရာနဲ႔ စားေရးေသာက္ေရးကိစၥတုိ႔ကို သက္ဆုိင္ရာၿမိဳ႕နယ္က သံဃာေတာ္မ်ား၊ ပီအဲန္အိုတာ၀န္ခံမ်ားနဲ႔ ပအုိ၀္းစာ/ယဥ္အဖြဲ႕တုိ႔က တုိင္ပင္ညိွႏိႈင္း၍ တာ၀န္ယူသြားေပးရန္။
၅။ သင္ၾကားေပးမည့္ ဆရာ/မမ်ားကို ပီအဲန္အိုဗဟုိရံုးခ်ဳပ္မွ (အထက္က ထီသိမ္ မြမ္းမံသင္တန္းဆင္းၿပီးသူမ်ားကို) ပုိ႔လုိက္မည္ျဖစ္သည္။
၆။ ထပ္ဆင့္ ပအို၀္းဆရာျဖစ္အတြက္ သင္ၾကားၾကမည့္ သင္တန္းသား/သူမ်ားကို မိမိတုိ႔နယ္ေဒသအတြင္းရွိ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကိုသာ ေခၚယူရမည္။
၇။ ၿမိဳ႕နယ္အလုိက္ သင္တန္းေနရာဌာနႏွင့္ သင္တန္းသား/သူစာရင္းမ်ားကို ၁၃၇၅-ခုႏွစ္၊ တန္ခူးလျပည့္ေက်ာ္(၃)ရက္ေန႔တြင္ ပီအဲန္အိုဗဟုိရံုးခ်ဳပ္သုိ႔ ပို႔ေပးရမည္ျဖစ္သည္။

paoh knowladge.

၂၀၁၃-၂၀၁၄ခု ပညာသင္ႏွစ္ ပအုိ၀္းေဒသ အစုိးရအတန္းေက်ာင္းမ်ားမွာ ပအုိ၀္းဘာသာကို ျဖည့္စြက္ျပ႒ာန္းခြင့္နဲ႔ သင္ၾကားခြင့္အား ႏိုင္ငံေတာ္က
တရား၀င္ ခြင့္ျပဳထားၿပီးျဖစ္သည္။
သုိ႔ျဖစ္၍ ပအုိ၀္းနယ္ေဒသ တစ္ၿမိဳ႕နယ္လွ်င္ (၄)ဦးႏႈန္းျဖင့္ မြမ္းမံသင္တန္းတက္ရန္
ပီအဲန္အိုက တရား၀င္ ေခၚယူလုိက္ၿပီျဖစ္သည္။
သင္တန္းတက္မည့္ ဆရာ/မျဖစ္ခြင့္ရွိသည့္ ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို က်ား/မမခြဲျခား ဘြဲ႕ရၿပီး (သုိ႔မဟုတ္) တကၠသိုလ္၀င္တန္းေအာင္ (သို႔မဟုတ္) ပထမလတ္တန္း ေအာင္ျမင္ၿပီးသူ ျဖစ္ရမည္ဟု သတ္မွတ္ထားေလသည္။

April 10, 2013

ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသရိွ ထူးျခားအံ့ဖြယ္ ထမ္းစမ္း သဘာ၀လွိဳဏ္ဂူေတာ္ႀကီး

 ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္း၊ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၏အေရွ႕ဘက္ ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသ ဟိုပံုးၿမိဳ႔အနီးတြင္ရွိေသာ ထမ္းစမ္းသဘာဝလိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးတြင္ ဗုဒၶသာသနာ တိုးတက္ခိုင္မာ တည္တံ့ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ ဟိုပံုးကိုရင္ေလး အရွင္ေပါရိႆမွ ဦးေဆာင္ၿပီး ဌာနဆိုင္ရာမ်ား၊ ေဒသခံ ျပည္သူမ်ား၏ အင္အားျဖင့္ ထမ္းစမ္းေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ႏွင့္ သာသနာပိုင္းဆိုင္ရာ အေဆာက္အဦးတည္ေဆာက္ေရးလုပ္ငန္းမ်ားကို အင္တိုက္အားတိုက္ ေဆာင္ရြက္ေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။

ပအို၀္းကိုယ္ပိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရေဒသရိွ ထမ္းစမ္း လိုဏ္ဂူ၏ နံရံတြင္ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနေသာဆင္ရုပ္
မ်ား ကိုေလ့လာ ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းဂူကို ရွမ္းဘာသာစကားအရ ''ထမ္း'' သည္ "ဂူ" ျဖစ္ၿပီး "စမ္း" သည္ "ဆင္" ျဖစ္သျဖင့္ ဆင္ဂူဟု ေခၚဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။

အဆိုပါ ထမ္းစမ္းသဘာ၀လိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးမ်ားအတြင္းသည္ ေက်ာက္စာဂူ၊ ဘုရားလိုဏ္ဂူ၊ ဂမၻီရဂူ ဟူ၍ ႀတိဂံပံုစံျဖင့္ လိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီး (၃)ခု ရွိသည္။ ဘုရားလိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးအတြင္းတြင္ အံ့မခမ္းဖြယ္ရာ သဘာဝ ေက်ာက္စက္ပန္းဆြဲမ်ား၊ ေအးစက္ေနေသာ စမ္းေခ်ာင္းမ်ားအျပင္ ဂူ (၂) ဆင့္ (၃) ဆင့္ ရွိၿပီး သဘာဝေငြထီးေတာ္၊ ေက်ာက္ယပ္ေတာင္၊ သဘာဝတံခါး၊ ျပတင္းမ်ားထူးျခားအံ့ဖြယ္ ရွိေနပါသည္။

အဆိုပါ ထမ္းစမ္း လိုဏ္ဂူသည္ မည္မွ်ရွည္လ်ားသည္ကို ေျပာဆိုႏိုင္ျခင္း မရွိေသးေႀကာင္း ဟိုပံုး ကိုရင္ေလးမွ မိန္႔ႀကားခဲ့ဖူးပါသည္။

ထမ္းစမ္းဂူ၏ အေပၚဘက္ရွိ ေက်ာက္စက္ ပန္းဆြဲမ်ားက က်လာေသာ ေက်ာက္စက္ေရ မ်ားသည္ ေအာက္ဘက္ရွိ ေက်ာက္ဆိုင္ခဲမ်ားေပၚသို႔ က်ေရာက္ၿပီး တျဖည္းျဖည္း ေက်ာက္မ်ားဆက္သြားၾကသည္ဟု သိရသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားဖူး လာေရာက္ၾကေသာ ျပည္တြင္းျပည္ပခရီးသြားမ်ားက ထိုဂူသို႔ ေရာက္ရွိျခင္း အထိမ္းအမွတ္အျဖစ္ ေက်ာက္တံုး၊ ေက်ာက္ခဲကေလးမ်ားကို ဆင့္၍ ထားရွိခဲ့ၾကသည္။ အလားတူ ဂူ၏ အတြင္းပိုင္းမွ စီးဆင္းလာေသာ ေရေခ်ာင္းမ်ားမွ ရႊံ႕သဲမ်ားကို ယူ၍ ဂူနံရံမ်ားတြင္ ေစတီပံုမ်ားတည္၍ ေရာက္ရွိျခင္းအထိမ္းအမွတ္ ျပဳလုပ္ၾကသည္ကိုလည္း ေတြ႕ခဲ့ရသည္။

လိုဏ္ဂူအေပၚဘက္နံရံတြင္ သဘာဝအတိုင္း ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ေရႊထီး၊ ေငြထီးေတာ္ကိုလည္း ထူးျခားစြာ ဖူးေတြ႕ရသည္။ ထို႔အျပင္ သဘာဝေက်ာက္စိန္ဖူးေတာ္ကိုလည္း ဖူးေျမာ္ႏိုင္ၿပီး ၎စိန္ဖူးေတာ္၏ အေနာက္ဘက္ရွိ သဘာဝေက်ာက္ဆိုင္မ်ား၏ လွပမႈက ေဆးျခယ္ထားသည္ဟု အျငင္းပြားရ ေလာက္ေအာင္ ထူးျခားစြာေတြ႕ရမည္ ျဖစ္သည္။

ထမ္းစမ္းလိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးတြင္ ရပ္နီးရပ္ေဝးမွ လူေပါင္းရာႏွင့္ခ်ီ၍ လုပ္အားကုသိုလ္ျပဳလ်က္ရွိႀကသည္။ ဟိုပံုးကိုရင္ေလးမွ ကိုရင္ေလးေက်ာင္းတိုက္သို႔လည္းေကာင္း၊ ဘုရားသို႔ လည္းေကာင္း၊ လိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးသို႔ လည္းေကာင္း၊ လာေရာက္ႀကကုန္ေသာ ဘုရားဖူးႏွင့္ လုပ္အားကုသိုလ္ရွင္ ရာႏွင့္ခ်ီၿပီး ေန႔စဥ္ (၂၄) နာရီ သားသတ္လြတ္ ထမင္းေကြၽးလ်က္ရွိသည္ကို ေတြ႕ရသည္။

သားသတ္လြတ္ထမင္းစားေဆာင္တြင္လည္း ဤဆိုင္းဘုတ္အား ထားရိွေပးပါသည္။ ေမတၲားခမ္းတန္မွ ႀကိဳဆိုပါ၏။ ထမင္းဟင္း မွန္မွန္ခူး မဖိတ္ေစနဲ႔။ မသြန္ပစ္နဲ႕ႏွင့္ ေက်းဇူးတင္ပါသည္ဟုသည့္ စတန္းျဖင့္ ပအို၀္း-ျမန္မာ (၂) ဘာသာျဖင့္ အသိပြား ပညာေပး စာပုဒ္လည္း ကပ္ထားေပးပါသည္။

ထို႔အတူ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားမ်ားသည္ ရွမ္းျပည္နယ္ေတာင္ပိုင္းေဒသရွိ ထင္ရွားၿပီး လူသိမ်ားေသာ ေနရာမ်ားဖစ္သည့္ ကေလာ၊ ေတာင္ႀကီး၊ အင္းေလး၊ ေညာင္ေရႊ၊ ေရႊေညာင္၊ ပင္းတယ၊ ေခါင္တိုင္၊ ေရပူစမ္း၊ ကကၠဴႏွင့္ ထမ္းစမ္းဂူ စသည့္ အထင္ကရ ေနရာမ်ားကို ေလ့လာၾကေၾကာင္း သိရသည္။

ထမ္းစမ္းဂူသည္ ဟိုပံုး ကိုရင္ေလး ေက်ာင္းႏွင့္ မနီးမေဝးတြင္ တည္ရွိသျဖင့္ ဟိုပံုး ကိုရင္ေလး ရွင္ေပါရိႆက ဘုရားဖူး လာေရာက္ သူမ်ားကို ႀကံဳႀကိဳက္ပါက ငါးပါးသီလမ်ား ေဆာက္တည္ ေပးလ်က္ ရွိေၾကာင္းႏွင့္ ႀကံဳႀကိဳက္မႈ မရွိပါက အဆိုပါ ေက်ာင္းသို႔ သြားေရာက္ဖူးေျမာ္ ႏိုင္ေၾကာင္း သိရသည္။
ထမ္းစမ္းဂူသို႔ ေရာက္ရွိပါက ဗုဒၶ႐ုပ္ပြားေတာ္မ်ား၊ ေစတီေတာ္မ်ား၊ ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္႐ုပ္တုေတာ္မ်ားကို ဖူးေျမာ္ႏိုင္ၿပီး အျခားသဘာဝအေလ်ာက္ ျဖစ္ေပၚေနသည့္ ေလ့လာစရာမ်ားရွိကာ ဘုရားဖူးလာရင္း
တရား ဘာဝနာ ပြားမ်ားအားထုတ္လိုသူမ်ားအတြက္ ေအးခ်မ္းမႈမ်ား ေပးစြမ္းေနေသာ သဘာဝ လိုဏ္ဂူေတာ္ ျဖစ္သည္။

ထူးျခားအံ့ဖြယ္ ထမ္းစမ္း သဘာ၀လွိဳဏ္ဂူေတာ္ႀကီးသည္ ျပည္တြင္းျပည္ပ ခရီးသြားမ်ား စိတ္ဝင္တစား ေလ့လာလ်က္ရွိေသာ သဘာဝလိုဏ္ဂူႀကီးလည္း ျဖစ္ပါသည္။ ဟိုပံုး ကိုရင္ေလးေက်ာင္းတိုက္သည္ ဟိုပံုးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္ (၅) မိုင္ခန္႔ အကြာတြင္ တည္ရွိၿပီး ထမ္းစမ္းလိုဏ္ဂူေတာ္ႀကီးသည္ ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္ (၂၅) မိုင္ခန္႔အကြာ ေတာင္ႀကီး-လုိင္လင္-မိြဳင္ပြဥ္-က်ဳိင္းတံု ႏွင့္ တာခ်ီလိတ္သို႔ သြားရာ ကားလမ္းမႀကီးနံေဘးတြင္ တည္ရွိေၾကာင္း တင္ျပလိုက္ရပါသည္။
 

April 8, 2013

ပအုိ၀္းနယ္ေဒသ အစိုးရအတန္းေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပအုိ၀္းစာေပ သင္ၾကားေတာ့မည္။

ပအုိ၀္းနယ္ေဒသ အစိုးရအတန္းေက်ာင္းမ်ားတြင္ ပအုိ၀္းစာေပ သင္ၾကားေတာ့မည္။
========================================


အစုိးရအတန္းေက်ာင္း၌ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသား စာေပသင္ၾကားေရးနဲ႔ ျပ႒ာန္းစာအုပ္မ်ားကို အတည္ျပဳေရးအတြက္ စည္းေ၀းျခင္း

အစည္းအေ၀းကို (၁၇-၃-၂၀၁၃)ေန႔ နံနက္(၁၀း၀၀)နာရီတြင္ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (P.N.0) ရံုး၌ က်င္းပသည္။

ပထမဦးစြာ ဦးပညာဗုဒ္မွ အစည္းအေ၀း ေခၚယူရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို တင္ျပရာတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ စီမံခ်က္၊ ျပ႒ာန္းခ်က္၊ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသားစာေပကို မိမိတို႔၏ သင္ပုန္းႀကီးျဖင့္ မိမိတို႔၏ မူအရ သင္ၾကားရန္အတြက္ ပအုိ၀္းသင္ပုန္းႀကီး၌ပါရွိေသာ သရစဥ္အတြဲ (၆)တြဲကို သူငယ္တန္း၊ ပထမတန္း၊ ဒုတိယအတန္း (၂)တြဲစီခြဲ၍ (၃)အုပ္ ထုတ္ေပးထားေၾကာင္း၊ အတြဲခြဲထားခ်က္မ်ားကို ျပဳျပင္၊ ျဖည့္စြက္၊ တည္းျဖတ္လုိပါက အႀကံဥာဏ္ေပးၾကရန္ တင္ျပပါသည္။

ဥကၠ႒ ဦးခြန္စံလြင္မွ အၾကံေပးေဆြးေႏြးရာတြင္ တုိင္းရင္းသားစာေပသင္ၾကားေရးသည္ လူမ်ဳိးႏြယ္စု၏ အဓိကတာ၀န္ျဖစ္သျဖင့္ သက္ဆိုင္ရာမ်ဳိးႏြယ္စုမွ ရဟန္းသံဃာ၊ လူပညာရွင္မ်ားမွ အတည္ျပဳေပးရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားပါသည္။

ပအုိ၀္းစာေပျမွင့္တင္ျပန္႔ပြားေရးသံဃာအဖြဲ႔မွ အတြင္းေရးမွဴး ဦးသုဇန(ေအးေစတီေက်ာင္း)မွ တိုင္းရင္းသားစာေပႏွင့္ ပတ္သက္၍ သည္စာေပမွ ဟုိစာေပမွ စသျဖင့္ အျငင္းပြားရန္မလုိအပ္ပဲ အမ်ားသေဘာတူျဖစ္သည့္ စာေပျဖစ္ဖို႔ လုိအပ္ေၾကာင္း မိန္႔ၾကားပါသည္။

ပအုိ၀္းစာေပျမွင့္တင္ျပန္႔ပြားေရးသံဃာအဖြဲ႔မွ တြဲဖက္အတြင္းေရးမွဴး ဦးဣႏၵာ၀ုဓ(စခုဲင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္)၏ အႀကံေပးခ်က္မွာ ပအုိ၀္းစာေပသရတြဲ (၆)တြဲသည္ ယခုအခ်ိန္ခါတြင္ လက္ရွိသင္ၾကားေနၿပီး အမ်ားသံုးစာေပလည္းျဖစ္သျဖင့္ သရစဥ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ျပင္ဆင္ျဖည့္စြက္စရာ မရွိေၾကာင္း၊ သုိ႔ေသာ္ သရတြဲမ်ားကို ေရွ႕ေနာက္ညီညြန္ေစရန္ အစီအစဥ္က်က်  ျပန္စိစစ္ရန္လုိအပ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္မွလည္း လြတ္လပ္စြာ သင္ၾကားခြင့္ေပးလာသျဖင့္ သင္ၾကားရန္ သေဘာတူေၾကာင္းလည္း မိန္႔ၾကားပါသည္။

ဆက္လက္၍ ဦးပညာဗုဓ္မွ အစိုးရေက်ာင္းတြင္ သင္ၾကားရန္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား ေမြးထုတ္ေရးအစီအစဥ္ကို တင္ျပရာတြင္ ခန္႔မွန္းေျခ ဆရာ/ဆရာမဦးေရ (၁၈၀၀)ခန္႔ကို သင္ၾကားေပးမယ့္ ဆရာ(၅၀)ဦးခန္႔ လုိအပ္ေၾကာင္း၊ ထုိဆရာ(၅၀)ဦးကိုလည္း ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားဘက္မွပင္ တာ၀န္ယူသင္ၾကားေပးသင့္ေၾကာင္း၊ ေက်ာင္းတြင္း သင္ၾကားမည့္ ဆရာ/ဆရာမမ်ားကို ဘြဲ႔ရ၊ အနိမ့္ဆံုး (၁၀)တန္းေအာင္ျမင္ၿပီးသူမ်ားႏွင့္ ပထမလတ္တန္းေအာင္သူမ်ား ျဖစ္သင့္ေၾကာင္း တင္ျပပါသည္။

စာအုပ္ရုိက္ႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေရး ကုန္က်စရိတ္ႏွင့္ ဆရာျဖစ္သင္ၾကားေရး ကုန္က်စရိတ္မ်ားကို ဆက္လက္ေဆြးေႏြးရာတြင္ ပထမအဆင့္အေနနဲ႔ စာအုပ္ရုိက္ႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ေရး ကုန္က်စရိတ္ကို ေအာက္ေဖာ္ျပပါ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအသီးသီးမွ ေထာက္ပံ့ကူညီၾကရန္ သေဘာတူညီမႈ ရရွိပါသည္။

၁။ ပအုိ၀္းစာေပ ျမွင့္တင္ျပန္႔ပြားေရး ဗဟုိသံဃာအဖြဲ႔          က်ပ္ - (၁)သိန္း
၂။ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (P.N.0)                            က်ပ္ - (၁)သိန္း
၃။ ပအုိ၀္းစာေပနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔                                က်ပ္ - (၁)သိန္း
၄။ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ဌာေနျပည္သူ႔စစ္                 က်ပ္ - (၁)သိန္း
၅။ ပအုိ၀္းေမာ္အဖြဲ႔ႏွင့္ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းေဆးဆရာအဖြဲ႕        က်ပ္ - (၁)သိန္း
၆။ ပအုိ၀္းသုခုမအႏုပညာအဖြဲ႔                                     က်ပ္ - (၁)သိန္း
၇။ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသမီးအဖြဲ႔                                            က်ပ္ - (၁)သိန္း

ဒုတိယအဆင့္အေနျဖင့္ ဆရာျဖစ္ သင္ၾကားေရးစရိတ္အတြက္ကိုမူ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးၾကရန္ ေျပာၾကားသည္။

ေနာက္ဆံုးအဆင့္ ေဆြးေႏြးခ်က္မွာ - ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသားစာေပ သင္ၾကားေရးအတြက္ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားစု တစ္ရပ္လံုးပါ၀င္ႏုိင္ရန္အတြက္ ပအုိ၀္းလူမ်ဳိးမ်ား ေနထုိင္လ်က္ရွိသည့္ ေဒသအသီးသီးမွ ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ား၊ ပညာရွင္မ်ား၊ အနယ္အရပ္ရပ္မွ ဖြဲ႔စည္းထားသည့္ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသားစာေပႏွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႕မ်ားကို အားလံုး စုစည္းၿပီး ျပ႒ာန္းစာအုပ္ႏွင့္ပတ္သက္၍ လုပ္ေဆာင္ထားခ်က္မ်ားႏွင့္ အတည္ျပဳခ်က္မ်ားကို ခ်ျပရန္အတြက္ အစည္းအေ၀းတစ္ရပ္ က်င္းပသင့္ေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကပါသည္။

အေထြေထြ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားအရ - တုိင္းရင္းသားစာေပသင္ၾကားေရးအတြက္ ပအုိ၀္းတစ္မ်ဳိးသားလံုး ပါ၀င္အတည္ျပဳေရးအတြက္ (၂၇-၃-၂၀၁၃) တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ (၁)ရက္ေန႔တြင္ အစည္းအေ၀းက်င္းပရန္ ရက္သတ္မွတ္ျခင္း၊ သင္ၾကားမည့္ ေက်ာင္းအေရအတြက္ ျပဳစုေရးကို ဦးပညာဗုဓ္က ရွမ္းျပည္နယ္ႏွင့္ ပဲခူးတုိင္းေဒသႀကီး ထန္းတစ္ပင္ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ေက်ာင္းကို တာ၀န္ယူျပဳစုေပးမည္ျဖစ္ၿပီး မြန္ျပည္နယ္၊ ကရင္ျပည္နယ္ႏွင့္ ကယားျပည္နယ္အတြင္းရွိ ေက်ာင္းအေရအတြက္ကို ပအုိ၀္းစာေပနွင့္ ယဥ္ေက်းမႈအဖြဲ႔(ဗဟုိ)မွ တာ၀န္ယူျပဳစုေပးရန္ ျဖစ္သည္။


အစည္းအေ၀း ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား

၁။ ႏိုင္ငံေတာ္မွ စီမံခ်က္၊ ျပ႒ာန္းခ်က္၊ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ အစိုးရစာသင္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ သင္ၾကားမည့္ ပအုိ၀္းစာသင္ပုန္းႀကီးကို ျပ႒ာန္းစာအုပ္မူၾကမ္းအျဖစ္ အတည္ျပဳျခင္း၊

၂။ အစိုးရေက်ာင္းတြင္ ပအုိ၀္းစာေပသင္ၾကားေရးအတြက္ ဆရာ/ဆရာမမ်ား ေမြးထုတ္ေပးေရး အစီအစဥ္ကို (၂၇-၃-၂၀၁၃)တြင္ က်င္းပမည့္ အစည္းအေ၀းတြင္ တင္ျပရန္၊

၃။ ဆရာျဖစ္သင္ၾကားေရးအတြက္ ကုန္က်စရိတ္မ်ားကို ပအုိ၀္းလူမႈအဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးမွ တာ၀န္ယူပံ့ပုိးေပးရန္။


အစည္းအေ၀းမွတ္တမ္းတင္သူ -
 ေဒါက္တာခင္ေလးရီ၊ ကထိကသမုိင္းဌာန၊ ေတာင္ႀကီးတကၠသိုလ္

အစုိးရအတန္းေက်ာင္း၌ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသား စာေပသင္...ၾကားေရးနဲ႔ ျပ႒ာန္းစာအုပ္မ်ားကို အတည္ျပဳေရးအတြက္ စည္းေ၀းျခင္း

အစည္းအေ၀းကို (၁၇-၃-၂၀၁၃)ေန႔ နံနက္(၁၀း၀၀)နာရီတြင္ ပအုိ၀္းအမ်ဳိးသားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ (P.N.0) ရံုး၌ က်င္းပသည္။

ပထမဦးစြာ ဦးပညာဗုဒ္မွ အစည္းအေ၀း ေခၚယူရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို တင္ျပရာတြင္ ႏိုင္ငံေတာ္မွ စီမံခ်က္၊ ျပ႒ာန္းခ်က္၊ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ ပအုိ၀္းတုိင္းရင္းသားစာေပကို မိမိတို႔၏ သင္ပုန္းႀကီးျဖင့္ မိမိတို႔၏ မူအရ သင္ၾကားရန္အတြက္ ပအုိ၀္းသင္ပုန္းႀကီး၌ပါရွိေသာ သရစဥ္အတြဲ (၆)တြဲကို သူငယ္တန္း၊ ပထမတန္း၊ ဒုတိယအတန္း (၂)တြဲစီခြဲ၍ (၃)အုပ္ ထုတ္ေပးထားေၾကာင္း၊ အတြဲခြဲထားခ်က္မ်ားကို ျပဳျပင္၊ ျဖည့္စြက္၊ တည္းျဖတ္လုိပါက အႀကံဥာဏ္ေပးၾကရန္ တင္ျပပါသည္။

April 7, 2013

ေနာင္တရားၿမိဳ႕၊ ရတနာရန္ႏိုင္ေစတီေတာ္ဘုရား

 ၁၃၇၄-ခုနွစ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္(၁၂)ရက္၊ တနဂၤေႏြေန႔ နံနက္အခ်ိန္မွာ
...
ေနာင္တရားၿမိဳ႕၊ ၿမိဳ႕ဦးေစတီျဖစ္တဲ့ ရတနာရန္ႏိုင္ေစတီေတာ္ဘုရားႀကီး
ထီးေတာ္တင္ပြဲအခန္းအနားကို က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

မဂၤလာနကၡတ္ေကာင္း အခါသမယျဖစ္တဲ့
နံနက္(၇)နာရီအခ်ိန္မွာ ေစတီေတာ္ေျမာက္ဘက္မုခ္တြင္ အပူေဇာ္ခံထားတဲ့ ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားမ်ားႏွင့္ ေရႊထီးေတာ္မ်ားကို
ေရႊထီးေငြထီးမုိးၿပီး ေစတီေတာ္အား လက္ယာရစ္ သံုးပတ္ပတ္ကာ
ပင့္ေဆာင့္ပူေဇာ္ပါတယ္။
ႏွစ္က်ိပ္ရွစ္ဆူဘုရားနွင့္ ေရႊထီးေတာ္မ်ားေနာက္မွာ
ေနာင္တရားေက်ာင္းရွိ ရဟန္းေတာ္မ်ားနဲ႔အတူ
ပအုိ၀္းရုိးရာ အုိးစည္ဗံုေမာင္းတီးအဖြဲ႕က အစဥ္အတန္း လုိက္ပါေစပါတယ္။

April 1, 2013

မြန္ျပည္နယ္ ပအိုဝ္းအမ်ိဳးသားေန႔က်င္းပ

ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔ အခါေတာ္သမယ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ (၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ မတ္ခ်္လ ၂၆ ရက္) မွာ မြန္ျပည္နယ္၊ သထံုခရိုင္၊ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဒါက္ရပ္ေက်းရြာမွာ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔ ပြဲေတာ္အခမ္းအနားတရပ္ကုိ စည္ကားစြာ က်င္းပခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အခမ္းအနားကုိ စကၤာပူဆရာေတာ္ မဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ ဘဒၵႏ ၱစႏၵ၀ံသ မွ ပြဲေတာ္ကုိ ၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္မ်ားကုိ အမ်ိဳးသားေရး ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ႏွင့္ သမုိင္းေၾကာင္းေတြကုိ မေမ့မေလ်ာ့ပဲ ထိမ္းသိမ္းၾကဖုိ႔ စတဲ့ ၾသ၀ါဒစကားမ်ား မိန္႔ၾကားေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အလံႏွင့္ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားအလံေတာ္ကုိ အေလးျပဳျခင္းျဖင့္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱစႏၵ၀ံသ ဟာ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္က ပအို၀္းတုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စင္ကာပူႏုိင္ငံမွာ သာသနာျပဳ သီတင္းသံုးေနထုိင္ပါတယ္။

ဒဲဥ္သီးလာေဗြပြဲ

သည္ႏွစ္မွာေတာ့ ေတာင္ႀကီးဒဲဥ္သီးလာေဗြပြဲကို မတက္ျဖစ္သလုိ၊
တ၀ီးမြဴး(ရင္းမွီး) ဒဲဥ္သီးလာေဗြပြဲကိုလည္း မသြားျဖစ္ပါဘူး။ အနီးဆံုးျဖစ္တဲ့ နမ္းပါလင္းေက်ာင္းက တေပါင္းလျပည့္ပြဲကိုပဲ သြားျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒဲဥ္သီးလာေဗြပြဲသက္သက္ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး၊ ကထိန္သကၤန္းက်ဳိး၊ သိမ္တက္ ရဟန္းခံ၊ သိကၡာထပ္ပြဲနွင့္ ေက်ာင္းတုိက္ ေဆးသုတ္အက်ဳိး၊ ဘီဒုိ၊ ေလွကားအက်ဳိးတရားနာအလွဴပြဲႀကီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဧည့္ပရိသတ္ေတြကို ထမင္းနဲ႔ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးသလုိ ခါးရည္ၾကမ္းနဲ႔လည္း တည္ခင္းဧည့္ခံၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ဆီက ပြဲအေၾကာင္းေျပာရရင္ ေနာင္တရားကထိန္ပြဲနဲ႔ နမ္းပါလင္းပြဲတုိ႔ဟာ အစည္ဆံုးလုိ႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုႏွစ္ တေပါင္းလျပည့္ နမ္းပါလင္းပြဲဟာလည္း အထူးေျပာစရာမလိုပဲ ပြဲလာသူေတြနဲ႔ ဆိုင္ခန္းေတြ အျပည့္ေနရာယူထားၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ ပြဲလာပရိသတ္ေတြကေတာ့ ထမင္းသံုးေဆာင္တဲ့သူက သံုးေဆာင္၊ ခါးရည္ေသာက္တဲ့သူက ေသာက္ၾကတာေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ေနပူတဲ့အတြက္ အရိပ္ရွိရာ သစ္ပင္ေအာက္နဲ႔ ခါးရည္ဧည့္ခံတဲ့ မ႑ပ္မွာ နားေနၾကတာ မ်ားပါတယ္။

တင္းထက္ ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ျပဳပြဲ

တင္းထက္ ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ျပဳပြဲ 
===============

ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ တင္းထက္ေက်းရြာမွာ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့ 
ရွင္ေလာင္းအပါး(၆၀၀) ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ျပဳပြဲဟာ ဆိုလုိ႔ရွိရင္ 
မတ္လ(၂၉)ရက္ကေန စၿပီး ဧၿပီ(၂)ရက္ေန႔အထိ 
(၅)ရက္တုိင္တုိင္ က်င္းပတာျဖစ္ပါတယ္။
 
သည္ကေန႔ ဧၿပီ(၁)ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဧည့္ခံတဲ့ေန႔ျဖစ္ၿပီး 
နက္ျဖန္ ဧၿပီ(၂)ရက္ေန႔က်ရင္ ရွင္ျပဳတရားနာ ေရစက္ခ်မွာျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ခြန္ခမ္းကူတို႔လည္း အလွဴဖိတ္စာေတြ
 တေပြ႔တပိုက္ႀကီး လက္ခံရရွိတာမုိ႔လုိ႔ 
တင္းထက္ပြဲကို သည္ေန႔ မသြားမေန သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြဲလည္းသြားရင္း သတင္းလည္း ယူရင္းဆုိပါေတာ့၊
ကုသုိလ္လည္းရ ဗဟုသုတ အက်ဳိးလည္းရွိေစမွာ ျဖစ္တယ္။
အျပန္ခရီးက်ရင္ အေသးစိတ္သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ 
သယ္ယူလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြဲအေတာ္စည္တယ္လုိ႔ ႀကိဳသြားတဲ့သူေတြက ေျပာၾကတဲ့အတြက္ 
စိတ္လႈပ္ရွား ၾကည္ႏူးစရာေတာ့ ျဖစ္မွာအမွန္ပါပဲ။

အြန္လုိင္းေပၚက  ရဲုင္းဖက္ခြန္နင္,သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္လည္း
 ကုသိုလ္ေတြ ေ၀မွ်ေပးဦးမွာပါ။

 သူငယ္ခ်င္းမ်ား -
 သာဓုေနာ သာဓု- - ကို ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စားေနၾကပါလုိ႔။

ခြန္ခမ္းကူ (၁-၄-၂၀၁၃)
တင္းထက္ ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ျပဳပြဲ
===============

ပင္ေလာင္းၿမိဳ႕နယ္၊ တင္းထက္ေက်းရြာမွာ က်င္းပျပဳလုပ္တဲ့
ရွင္ေလာင္းအပါး(၆၀၀) ပအုိ၀္းရုိးရာရွင္ျပဳပြဲဟာ ဆိုလုိ႔ရွိရင္
မတ္လ(၂၉)ရက္ကေန စၿပီး ဧၿပီ(၂)ရက္ေန႔အထိ
(၅)ရက္တုိင္တုိင္ က်င္းပတာျဖစ္ပါတယ္။

သည္ကေန႔ ဧၿပီ(၁)ရက္ေန႔မွာေတာ့ ဧည့္ခံတဲ့ေန႔ျဖစ္ၿပီး
နက္ျဖန္ ဧၿပီ(၂)ရက္ေန႔က်ရင္ ရွင္ျပဳတရားနာ ေရစက္ခ်မွာျဖစ္တယ္။

ဒါေၾကာင့္ ခြန္ခမ္းကူတို႔လည္း အလွဴဖိတ္စာေတြ
တေပြ႔တပိုက္ႀကီး လက္ခံရရွိတာမုိ႔လုိ႔
တင္းထက္ပြဲကို သည္ေန႔ မသြားမေန သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြဲလည္းသြားရင္း သတင္းလည္း ယူရင္းဆုိပါေတာ့၊
ကုသုိလ္လည္းရ ဗဟုသုတ အက်ဳိးလည္းရွိေစမွာ ျဖစ္တယ္။
အျပန္ခရီးက်ရင္ အေသးစိတ္သတင္း အခ်က္အလက္ေတြ
သယ္ယူလာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပြဲအေတာ္စည္တယ္လုိ႔ ႀကိဳသြားတဲ့သူေတြက ေျပာၾကတဲ့အတြက္
စိတ္လႈပ္ရွား ၾကည္ႏူးစရာေတာ့ ျဖစ္မွာအမွန္ပါပဲ။

အြန္လုိင္းေပၚက ရဲုင္းဖက္ခြန္နင္,သူငယ္ခ်င္းမ်ားအတြက္လည္း
ကုသိုလ္ေတြ ေ၀မွ်ေပးဦးမွာပါ။

သူငယ္ခ်င္းမ်ား -
သာဓုေနာ သာဓု- - ကို ေမွ်ာ္လင့္ ေစာင့္စားေနၾကပါလုိ႔။

March 29, 2013

မြန္ျပည္နယ္ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔ က်င္းပ

ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔ အခါေတာ္သမယ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ျဖစ္တဲ့ ၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ (၂၀၁၃ ခုႏွစ္၊ မတ္ခ်္လ ၂၆ ရက္) မွာ မြန္ျပည္နယ္၊ သထံုခရိုင္၊ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္ရွိ ေဒါက္ရပ္ေက်းရြာမွာ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားေန႔ ပြဲေတာ္အခမ္းအနားတရပ္ကုိ စည္ကားစြာ က်င္းပခဲ့တယ္လုိ႔ သိရပါတယ္။

အခမ္းအနားကုိ စကၤာပူဆရာေတာ္ မဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ ဘဒၵႏ ၱစႏၵ၀ံသ မွ ပြဲေတာ္ကုိ ၾကြေရာက္လာၾကတဲ့ ပရိတ္သတ္မ်ားကုိ အမ်ိဳးသားေရး ယဥ္ေက်းမႈအေမြအႏွစ္ႏွင့္ သမုိင္းေၾကာင္းေတြကုိ မေမ့မေလ်ာ့ပဲ ထိမ္းသိမ္းၾကဖုိ႔ စတဲ့ ၾသ၀ါဒစကားမ်ား မိန္႔ၾကားေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အလံႏွင့္ ပအုိ၀္းအမ်ိဳးသားအလံေတာ္ကုိ အေလးျပဳျခင္းျဖင့္ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏ ၱစႏၵ၀ံသ ဟာ မြန္ျပည္နယ္ ဘီးလင္းၿမိဳ႕နယ္က ပအို၀္းတုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး စင္ကာပူႏုိင္ငံမွာ သာသနာျပဳ သီတင္းသံုးေနထုိင္ပါတယ္။

March 27, 2013

""""ဟိုပံုးၿမိဳ.ဆိုသည္မွာ..."" "

""""ဟိုပံုးၿမိဳ.ဆိုသည္မွာ...""""

ဟိုပုန္းျမိဳ ့သည္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ၾကီးခရိုင္၊ ဟိုပုန္းျမိဳ ့နယ္ ၏ျမိဳ ့ပိုင္ရံုးစိုက္ျမိဳ ့ၿဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ ခုနွစ္ ဧျပီလ ၂၄ ရက္ေန့တြင္ ပေဒသရာဇ္ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအား အာဏာမစြန့္လြတ္မီက ဟိုပုန္းသည္ျမိဳ ့စားနယ္တစ္နယ္ျဖစ္ခဲ့ရာ ထိုစဉ္ကဟိုပုန္းျမိဳ ့သည္ ဟိုပုန္းျမိဳ ့စား၏ ရံုးစိုက္ျမိဳ ့ ျဖစ္ေလသည္။ ယင္းသည္ ရွမ္းျပည္နယ္၏ျမိဳ ့ေတာ္ ေတာင္ၾကီးမွအေရွ့စူးစူး ၁၂ မိုင္ကြာအရပ္၌တည္ရွိေလသည္။ ဟိုပုန္းဟူေသာ အမည္သည္ ျမိဳ ့နယ္တည္ရွိရာ ေရေျမကိုအစြဲျပဳ၍ ေခၚေဝၚထားျခင္းျဖစ္သည္။ အင္းေလးကန္၏ အေရွ့ဘက္ကမ္းရွိ ေတာင္တန္းနွင့္ပြန္ေခ်ာင္း (နမ့္ပြန္) အေရွ့ဘက္ရွိ လြယ္မယ္ (လြယ္ေမာင္) ေတာင္တန္းတို ့အၾကား အနိမ့္ဆံုးအပိုင္းျဖစ္သည့္ တံတက္ေခ်ုာင္းၾကီးကိုအမွီျပဳ၍ စိမ့္စမ္းေပါမ်ားျပီးလွ်င္ လယ္ယာလုပ္ခင္းေကာင္းမြန္ေသာတံဘက္လွ်ိုၾကီးရွိရာ ထိုလွ်ိဳေၿမာင္ၾကီးကိုရွမ္းဘာသာျဖင့္ ပုင္(ပုန္း)ဟုေခၚသည္။ ထိုတဘက္လွ်ိဳၾကီး၏အစသည္စိမ့္စမ္းမ်ား၏အဦး အထက္ပိုင္း (ရွမ္းဘာသာျဖင့္ဟို)၌တည္ရွိသျဖင့္ထိုလွ်ိဳၾကီး၏ အစပိုင္းတည္ရွိသည္ကိုအစြဲျပဳ၍ဟိုပုန္းဟုေခၚတြင္ခဲ့ျခင္းျဖစ္ေလ သည္။ ေရွးလူၾကီးသူမမ်ား၏အဆိုအရေအာက္ျမန္မာနိုင္ငံတြင္ မြန္တို့ျမိဳ ့ၿပနိုင္ငံထူေထာင္ေနသည့္ေခတ္အခါက ငေဆာ္ဘန္ဆိုသူ အမႉးျပဳေသာ ေတာင္သူလယ္သမားတစ္စုတို့သည္ ဟိုပုန္းျမိဳ ့ၿဖစ္ လာမည့္ေနရာတြင္ခ်ံဳႏြယ္ပိတ္ေပါင္းမ်ားကို ရွင္းလင္းခုတ္ထြင္ျပီးလွ်င္လူေနအိမ္ေျခစတင္တည္ေထာင္ရာမွ တစ္စတစ္စနွင့္ရြာၾကီးတစ္ရြာအျဖစ္ တိုးတက္လာသည္။ ဟိုပုန္းရြာနွင့္မေရွးမေနွာင္းပင္ဘန့္ဖာရြာနွင့္နားခါးရြာတို့ကို္ လည္းတည္ေထာင္ၾကသည္။အေျခအေန တိုးတက္လာေသာအခါ ထိုရြာသံုးရြာစုေပါင္း၍ ေဘာ္သားသံုးပိသာကို နွစ္စဉ္အခြန္ဘ႑ာအျဖစ္ မြန္ဘုရင္သို့ဆက္သျပီးလွ်င္ မြန္ဘုရင္၏ဘုန္းေတာ္ရိပ္ေအာက္၌ခိုလံႈၾကသည္။ မြန္ဘုရင္ကလည္းထိုရြာမ်ားကိုအသိအမွတ္ျပဳကာရြာစားနယ္ခ်ဳပ္မ်ားခန့္ထားအုပ္ခ်ဳပ္ေစသည္။   ေနာင္အခါ ျမန္မာမင္းမ်ားလက္ ေအာက္သို့က်ေရာက္၍ ဟိုပုန္းသည္ျမိဳ ့စားအုပ္ခ်ဳပ္ေသာနယ္တနယ္ျဖစ္လာသည္။ ျဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္၌လည္းေကာင္း၊ျမန္မာလြတ္လပ္ေရး ေခတ္၌လည္းေကာင္း၊ရိုးရာျမိဳ ့စားအစဉ္အဆက္တို့အုပ္ခ်ဳပ္ေသာ ျမိဳ ့စားနယ္တစ္နယ္အျဖစ္ ဆက္လက္တည္ရွိခဲ့သည္မွာ ပေဒသရာဇ္ရွမ္းေစာ္ဘြားတို့ အာဏာစြန့္လြတ္သည့္ ေန့ရက္တိုင္ေအာင္ျဖစ္ေလသည္။ ယင္းသည့္ေနာက္တြင္ ျမန္မာနိုင္ငံျပည္မတြင္ကဲ့သို့အုပ္ခ်ဳပ္ေရးစံနစ္ခ်မွတ္လိုက္သျဖင့္ ဟိုပုန္းနယ္သည္ျမိဳ ့နယ္တစ္နယ္အျဖစ္သို့ ေရာက္ရွိခဲ့ေလသည္။ ဟိုပုန္းျမိဳ ့ေပၚတြင္ျမိဳ ့နယ္အေထြေထြအုပ္ခ်ဳပ္ေရး ဦးစီးဌာနမႉးရံုးအစရွိေသာ ျမိဳ ့နယ္အဆင့္ ဦးစီးဌာနရံုးမ်ား၊ ေကာ္ပိုေရးရွင္းမ်ား၊ အစိုးရအလယ္တန္းေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းနွင့္ မူလတန္းေက်ာင္း မ်ားရွိသည္။ ျမိဳ ့နယ္၏ အက်ယ္အဝန္းမွာ ၂၁၂ စတုရန္းမိုင္ရွိ၍ လူဦးေရ ( ၁၉၇၂ခုနွစ္) ၆၇ဝဝဝ ေယာက္ရွိသည္။ ဗုဒၶဝါဒီရွမ္းလူမ်ိဳးႏွင့္ပအိုဝ္းလူမ်ိဳးမ်ား အမ်ားအျပားေနထိုင္ၾကရာျမိဳ ့နယ္ျဖစ္သည္။ ေျပာဆိုၾကေသာ ဘာသာစကားမွာရွမ္းနွင့္ပအိုဝ္းစကားတို့မွလြဲလွ်င္ ျမန္မာစကားကို ေျပာဆိုေလ့ရွိၾကသည္။ ျမိဳ ့ေပၚနွင့္ျမိဳ ့နယ္တြင္ ထင္ရွားေသာ  ေရြခ်မ္းသာ ေစတီေတာ္ၾကီးအျပင္ ၾကည္ညိုဖြယ္ေကာင္းေသာ ေစတီပုထိုးနွင့္ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းစုစုေပါင္း ၃ဝ ခန့္ရွိေလသည္။ ရွမ္းျပည္၏တန္ခိုးၾကီးဘုရားမ်ားတြင္တစ္ဆူအပါအဝင္ျဖစ္ေသာ  ေရွြခ်မ္းသာေစတီေတာ္ၾကီးသည္ပုဂံျပည့္ရွင္အေလာင္းစည္သူ မင္းတရားတိုင္းခန္းလွည့္လည္စဉ္က နယ္သူနယ္သားမ်ားကိုးကြယ္ရန္မိမိပင့္ေဆာင္လာေသာ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ဘုရား၏ ဓာတ္ေတာ္စစ္ကို အဓိဌာန္ျပဳ၍ ပြားလာသည့္ဓာတ္ေတာ္ပြားအား ဌာပနာျပီးလွ်င္ တည္ထားေပးခဲ့ေသာေစတီဟုဆိုၾကသည္။ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္ကို ဌာပနာ၍တည္ထားသျဖင့္ ထိုေစတီကိုေမြေတာ္ဟု ေခၚေဝၚၾကသည္။မူလက ဉာဏ္ေတာ္ ၁၂ ေတာင္မွ်သာရွိရာ အမရပူရျမိဳ ့တည္နန္းတည္ဗဒံုမင္း(ဘိုးေတာ္ဘုရား) လက္ထက္တြင္ ဟိုပုန္းျမိဳ ့စားၾကီး ခြန္ၾကားသည္ မူလေစတီကိုငံုလ်က္ ဉာဏ္ေတာ္အေတာင္ ၈ဝ ရွိေသာ ေစတီေတာ္အျဖစ္ ျပဳၿပင္မြမ္းမံ တည္ေဆာက္၍ အေတာင္ ၂ဝဝ ပတ္လည္ရွိ မဟာရံတံတိုင္းကိုလည္း ေဆာက္လုပ္လႉဒါန္းခဲ့သည္။ ျဗိတိသွ်အစိုးရလက္ထက္ ရွမ္းျပည္ကို ပေဒသရာဇ္ရွမ္းျပည္နယ္အဖြဲ ့ဟူ၍ ဖြဲ ့စည္းျပီး ေနာက္ ခရစ္ ၁၉၂၃ ခုနွစ္တြင္ ရဟန္းရွင္လူမ်ားစုေဝး၍ ထိုေစတီေတာ္ကို နယ္၏ေကာင္းက်ိဳး နိမိတ္ကို ေဆာင္ေစရန္သီရီမဂ္လာ ေရွြခ်မ္းသာေစတီဟု ဘြဲ ့ေတာ္သစ္ျဖင့္သမုတ္ခဲ့ၾကေလသည္။ နွစ္စဉ္တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၆ ရက္ေန ့တြင္တစ္ၾကိမ္၊ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၆ ရက္ေန့တြင္တစ္ၾကိမ္ ဘုရားပြဲေတာ္က်င္းပေလ့ရွိသည္။ ျမိဳ ့နယ္အတြင္းရွိ အျမင့္ေပ ၉ဝဝဝ နီးပါးရွိေသာလြယ္မယ္(လြယ္ေမာင္) ေတာင္ၾကီးသည္ လည္းေကာင္း၊ သာယာလွပေသာ ထန္ ့စန္ ့လိုဏ္ဂူၾကီးသည္ လည္းေကာင္း၊ ေသာက္သံုးေရအတြက္ ဟိုပုန္းနယ္လူထုတို့မွီခို အားထားေနရေသာ ဟိုပုန္းေရထြက္ၾကီးသည္လည္းေကာင္း၊ ဟိုပုန္းျမိဳ ့နယ္၏ထင္ရွားေသာ ရႈခင္းသာ မ်ားျဖစ္ၾကေလသည္။ သနပ္ဖက္လုပ္ငန္းသည္ ဟိုပုန္းျမိဳ ့နယ္၏ အဓိကလုပ္ငန္းျဖစ္၍ ျမိဳ ့နယ္၏ အျခားထြက္ ကုန္မ်ားမွာ အာလူး၊ ၾကက္သြန္ျဖဴ. ငရုတ္၊ ဂ်ံဳ. ေျမပဲ၊ စပါး၊ ေကာ္ဖီေစ့၊ လိေမၼာ္သီးတို့ျဖစ္ၾကသည္။ ဟိုပုန္းျမိဳ ့သည္ မိတၱိလာ•က်ိဳင္းတံု (ယိုးဒယားနယ္စပ္) ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းမၾကီးေပၚ၌တည္ရွိသည္။ကယားျပည္နယ္၏ ျမိဳ ့ေတာ္လြိဳင္ေကာ္သို့လည္း ေမာ္ေတာ္ကားလမ္းတည္ရွိရာ ၈၅ မိုင္ရွည္သည္။သယ္ယူပို့ေဆာင္ေရးအတြက္ထိုေမာ္ေတာ္ကားလမ္း မ်ား၊ ႏြားလားဝန္တင္လွည္းလမ္းေၾကာင္းမ်ားကိုအသံုးျပဳၾကရ၍ ျမိဳ ့နယ္အတြင္း ေလေၾကာင္း၊ ေရေၾကာင္းခရီးလမ္းမ်ားမရွိေခ်။ [၁]ကိုးကား↑ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္း၊ အတြဲ(၁၃)

Credit - Hnge Hnge


ဟိုပုန္းျမိဳ ့သည္ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္း ေတာင္ၾကီးခရိုင္၊ ဟိုပုန္းျမိဳ ့နယ္ ၏ျမိဳ ့ပိုင္ရံုးစိုက္ျမိဳ ့ၿဖစ္သည္။ ၁၉၅၉ ခုနွစ္ ဧျပီလ ၂၄ ရက္ေန့တြင္ ပေဒသရာဇ္ရွမ္းေစာ္ဘြားမ်ားအား အာဏာမစြန့္လြတ္မီက ဟိုပုန္းသည္ျမိဳ ့စားနယ္တစ္နယ္ျဖစ္ခဲ့ရာ ထိုစဉ္ကဟိုပုန္းျမိဳ ့သည္ ဟိုပုန္းျမိဳ ့စား၏ ရံုးစိုက္ျမိဳ ့ ျဖစ္ေလသည္။ ယင္းသည္ ရွမ္းျပည္နယ္၏ျမိဳ ့ေတာ္ ေတာင္ၾကီးမွအေရွ့စူးစူး ၁၂ မိုင္ကြာအရပ္၌တည္ရွိေလသည္။ ဟိုပုန္းဟူေသာ အမည္သည္ ျမိဳ ့နယ္တည္ရွိရာ ေရေျမကိုအစြဲျပဳ၍ ေခၚေဝၚထားျခင္းျဖစ္သည္။ အင္းေလးကန္၏ အေရွ့ဘက္ကမ္းရွိ ေတာင္တန္းနွင့္ပြန္ေခ်ာင္း (နမ့္ပြန္) အေရွ့ဘက္ရွိ လြယ္မယ္ (လြယ္ေမာင္) ေတာင္တန္းတို ့အၾကား အနိမ့္ဆံုးအပိုင္းျဖစ္သည့္ တံတက္ေခ်ုာင္းၾကီးကိုအမွီျပဳ၍ စိမ့္စမ္းေပါမ်ားျပီးလွ်င္ လယ္ယာလုပ္ခင္းေကာင္းမြန္ေသာတံဘက္လွ်ိုၾကီးရွိရာ

good luck

Ads 468x60px

r
ခြန္မို႔ေလာင္း မွၾကိဳဆိုပ္၏

Featured Posts